تا حالا شده به این فکر کنی که چرا بعضی از کنکوریها با اینکه تلاش متوسطی دارند، به بهترین جاها میرسند و بعضی دیگر با وجود سگدو زدنهای مدام، درجا میزنند؟ راز این ماجرا در یک فرمول ساده اما حیاتی پنهان شده است: «سقف پرواز ذهن تو چقدر است؟»
بگذار این مقاله را با یک جمله طلایی شروع کنم؛ جملهای که اگر آن را در اعماق قلبت حک کنی، مسیر زندگیات تغییر خواهد کرد:
«اگر میخواهی در این زندگی پیشرفت کنی، بزرگ فکر کن. از خدا کم نخواه؛ چرا که او بینهایت دارا، ثروتمند و بزرگ است.»
در این مقاله میخواهیم با هم سفری به اعماق هستی داشته باشیم، خطای بزرگ ذهنیمان در هدفگذاری کنکور را پیدا کنیم و یاد بگیریم که چطور از پادشاه جهان، رتبههای تکرقمی و دورقمی بخواهیم.
درس نجوم برای دانشآموز کنکوری: ما در کجای جهان ایستادهایم؟
چند لحظه چشمهایت را ببند و به تصاویری که اخترشناسان از کیهان منتشر میکنند فکر کن.
ما روی یک سیاره کوچک به نام زمین زندگی میکنیم. زمین ما، عضو کوچکی از منظومه شمسی است. منظومه شمسی با تمام بزرگیاش، تنها نقطهای ناچیز در کهکشان راه شیری است؛ کهکشانی که خود از میلیاردها منظومه، ستاره و سیاره تشکیل شده است.
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشود! اخترشناسان میگویند جهان قابل مشاهدهای که ما با پیشرفتهترین تلسکوپها تا فاصله ۱۳ میلیارد سال نوری کشف کردهایم، تنها بخش کوچکی از کل هستی است. فراتر از این مرز، میلیاردها جهان غیرقابل مشاهده وجود دارد که ما حتی قدرت دیدنشان را نداریم.
حالا یک سوال از تو دارم: خدایی که خالق این عظمت بیانتهای کهکشانهاست، چقدر ثروتمند است؟ چقدر داراست؟
وقتی با چنین خدای عظیمی طرف هستی، اینکه از او فقط قبولی در یک دانشگاه تیپ ۴ یا یک رشته معمولی را بخواهی، به نظرت شبیه به چه چیزی است؟
فرمول شاه و گدا؛ چرا کم خواستن یک خطای استراتژیک است؟
فرض کن به کاخ پادشاه یک کشور ثروتمند دعوت شدهای. پادشاه روبروی تو میایستد و میگوید: «هرچه میخواهی طلب کن.» بعد تو دستت را دراز کنی و بگویی: «عالیجناب، لطفاً به من صدهزار تومان پول بدهید!»
این رفتار چه حسی به پادشاه میدهد؟ آیا این یک توهین مستقیم به کرم، بخشندگی و خزانه بیانتهای او نیست؟ از پادشاه باید حداقل ده کیلو شمش طلا خواست!
وقتی تو رو به درگاه خدای به این بزرگی میآوری و میگویی: «خدایا فقط یک رشتهای قبول شوم که فامیل نگویند پشت کنکور ماند»، دقیقاً داری همین رفتار را تکرار میکنی. تو داری توانایی و دارایی خدا را در حد ذهن کوچک خودت پایین میآوری.
- از گدا باید کم خواست، چون چیزی ندارد که ببخشد.
- اما از خدای بینیاز و غنی، باید بینهایت خواست.
کم خواستن، از نظر من توهین به کرم پروردگار است. کارهای کوچک را که خودت هم با کمی تلاش معمولی میتوانی انجام دهی؛ به خدای بزرگ که رو میاندازی، باید پروژههای بزرگ را طلب کنی!
text
┌─────────────────────────────────────────────────────────┐
│ فرمول طلایی بزرگخواهی │
├─────────────────────────────────────────────────────────┤
│ درخواست رتبه برتر + شکرگزاری داراییهای فعلی = پاسخ فراتر از انتظار │
└─────────────────────────────────────────────────────────┘
شکرگزاری؛ سوختِ موتور پرتاب به سمت رتبههای برتر
شاید بپرسی: «چطور با پررویی از خدا رتبه دورقمی یا پزشکی دانشگاه تهران بخواهم؟»
راز کار در دو چیز است: شکرگزاری بابت داشتههای فعلی و اعتماد به کرم او.
تو باید شاکر باشی. شکرگزاری برای سادهترین چیزها؛ برای همین چشمی که با آن درس میخوانی، برای ناخنهای دستت، برای نفسی که میکشی. وقتی بابت داشتههای کوچکت واقعاً سپاسگزار بودی، حالا وقتش است که صدایت را صاف کنی، سرت را بالا بگیری و بگویی:
«خدایا! من میدانم تو چقدر ثروتمندی. من رتبه دو رقمی میخواهم. من پزشکی دانشگاه تهران میخواهم. من سهمم را از این کنکور، از بالاترین ردیف میخواهم؛ چون تو خدای منی و تو بینهایت دارایی.»
قانون ضربِ الهی: تو ۱۰ درصد بخواه، او ۱۰۰ درصد میدهد!
خداوند در سیستم آفرینش قانونی دارد به نام «پاسخ مضاعف». او غنی و بینیاز است؛ وقتی ببیند بندهاش با تمام وجود و با باور قلبی از او چیزی بزرگ میخواهد، او را شگفتزده میکند.
- اگر از او با ایمان قلبی ۴۰ درصد بخواهی، مسیر را جوری میچیند که به ۸۰ درصد برسی.
- اگر رتبه سه رقمی بخواهی، تو را به دو رقمی نزدیک میکند.
من خودم روزهایی را به یاد دارم که تمام آرزویم فقط قبولی در یک رشته پزشکی ساده بود؛ فکر میکردم سقف آرزوهایم همین است. اما وقتی کار را به خودش سپردم و عظمتش را باور کردم، بهترین رتبه و موقعیتی را به من داد که حتی در خواب و خیال هم به آن فکر نمیکردم. امروز به تو میگویم: اگر من آن روزها به جای یک قبولی ساده، رتبه تکرقمی از خدا میخواستم، قطعاً تکرقمی را به من میبخشید.
پس سقف ذهنیات را بشکن. از کارهای کوچک و اهداف ناچیز دست بردار. خدا غنیتر از آن است که تو بخواهی برای او تعیین تکلیف کنی که چقدر به تو بدهد.
بزرگ بخواه، بزرگ تلاش کن و به خدای بزرگ تکیه کن.