یکی از پرتکرارترین سؤالهایی که این روزها از بچههای دوازدهمی میشنویم اینه:
«به مدرسه برم یا نرم؟»
سؤال سادهایه، اما پاسخش میتونه سرنوشت کنکورت رو تغییر بده. توی این مقاله قراره واقعبینانه، بدون شعار و از روی تجربه درباره این تصمیم صحبت کنیم.
وضعیت مدارس در پایه دوازدهم؛ چه انتخابهایی وجود داره؟
اول از همه اینو شفاف بگم:
بحث دهم و یازدهم با دوازدهم خیلی فرق داره. دهم و یازدهمیها معمولاً چارهای جز مدرسه رفتن ندارن، چون هم از نظر آموزشی و هم از نظر قوانین، مدرسه نقش پررنگی داره.
اما در پایه دوازدهم:
- طبق قوانین آموزش و پرورش، اگر قبل از شروع سال تحصیلی اقدام کنید، میتونید پایه دوازدهم رو غیرحضوری بگذرونید و فقط در امتحانات نهایی شرکت کنید.
- این گزینه فقط در زمان مشخصی ممکنه و اگر دیر متوجه بشید (مثل تجربه شخصی خود من)، دیگه عملاً امکانش از بین میره.
الان که سال تحصیلی شروع شده:
- بعضی دانشآموزها با موافقت مدیر میتونن تا ترم اول کمتر به مدرسه برن یا شرایط خاص بگیرن.
- اما این موضوع کاملاً وابسته به سیاست مدرسهست و برای همه یکسان نیست.
وسوسهی بزرگ: «مدرسه نرم، کلی تایم آزاد دارم!»
خیلی از دوازدهمیها اینطوری فکر میکنن:
«اگر مدرسه نرم، حداقل ۵–۶ ساعت در روز تایم مطالعم بیشتر میشه.
کمتر خسته میشم، صبح و عصر میخونم و حتی میتونم روزی ۱۰–۱۲ ساعت درس بخونم.»
در نگاه اول این ایده فوقالعاده به نظر میاد، مخصوصاً وقتی خودت رو با پشتکنکوریها مقایسه میکنی و حس میکنی عقب افتادی.
اما اینجا لازمه یک خبر مهم (و کمی تلخ) رو بشنوی 👇
تجربه واقعی: چرا «نرفتن به مدرسه» همیشه نتیجه بهتری نمیده؟
من خودم این مسیر رو امتحان کردم.
واقعیت اینه که بین تصور ما و اجرای واقعی برنامهمون فاصله زیادی وجود داره.
وقتی:
- صبح تا شب خونهای،
- تعامل اجتماعی نداری،
- استراحت و تفریح درست حسابی نکنی،
- ورزش و تحرک از زندگیت حذف بشه،
بعد از یکی دو ماه اتفاقهایی میفته که شاید خودت هم متوجهش نشی:
- افت انرژی جسمی
- کاهش بازده مغز
- خستگی ذهنی
- و حتی افسردگی خفیف و نامحسوس
من خودم اواخر اردیبهشت و خرداد، با اینکه مدرسه نمیرفتم، بدنم شدید افت کرده بود.
در حالی که انتظار داشتم ۱۳–۱۴ ساعت بخونم، میدیدم حتی توان خوندن نصفش رو هم ندارم.
بدتر از همه اینه که اعصابت خورد میشه چون زمان داری اما نمیدونی چرا استفاده نمیکنی.
مدرسه رفتن؛ دشمن کنکور یا کمک پنهان؟
برخلاف تصور خیلیها، مدرسه رفتن برای دوازدهمیها الزاماً بد نیست.
✅ مدرسه باعث میشه:
- بدنت ریتم منظمتری داشته باشه
- مغز فعالتر بمونه
- تعامل اجتماعی حفظ بشه
- افت روحی و جسمی کمتر اتفاق بیفته
اگر مدیریت زمان خفن داشته باشی، حتی با مدرسه رفتن هم میتونی:
- روزهای شنبه تا چهارشنبه
- با احتساب ناهار، شام و استراحت
- ساعت مطالعه مفید و باکیفیتی داشته باشی
(در یکی از ویسها بهطور کامل توضیح دادم که چطور این اتفاق شدنیه)
مقایسه اشتباه با پشتکنکوریها
خیلیها میگن:
«من باید با پشتکنکوری رقابت کنم که کل روز خونهست و آزاده.»
اما واقعیت اینه:
- خیلی از پشتکنکوریها بهخاطر نداشتن مشاور و برنامه درست، از مسیر منحرف میشن.
- فشار روحی اونا خیلی بالاتره.
- بارها شده پشت تلفن من بچههای پشتکنکوری گریه کردن.
هر پایه چالشهای خودش رو داره.
لطفاً خودت رو «پشتکنکوری فرضی» نکن و فکرت رو اذیت نکن.
جمعبندی نهایی: مدرسه برم یا نرم؟
✅ اگر دوازدهمی هستی:
- تا جای ممکن مدرسهات رو برو
- روی مدیریت زمان حرفهای تمرکز کن
- بدون که مدرسه میتونه بازدهی بدنت رو بالا ببره
⚠️ اگر اصرار داری مدرسه نری:
- حتماً ورزش، تفریح هفتگی و ارتباط اجتماعی رو جدی بگیر
- مراقب افت جسمی و روحی باش (حتی افسردگی خفیف)
⚠️ پشتکنکوریها هم:
- حواستون به تعادل زندگی باشه
- کوچکترین کوتاهی در سلامت جسم و روح، بزرگترین ضربه به درسه